Delphi

Sammy0618

5/5

Hervorragend

De Pan-Griekse Heilige Land is een complexe structuur buiten het stadsbeleid, die de enige manier is om alle Grieken te begrijpen in religieuze zin, en wordt verteld dat de ingang van de Apollo-gods “ken jezelf” is gegraveerd. In de periode tussen de midden-achtste en de midden-achtste eeuw kreeg Apollo een hoge reputatie, omdat hij de beschermer was van een vuurachtige, koloniale zaak. In de voorgaande 373 jaar werd het gebouw van de heilige grond ernstig verwoest en een beslissende rol gespeeld in het lot van de aarde. In de tweede helft van de vierde eeuw, toen Griekenland zich in moeilijke herstellingen bevond, werd de politieke onrust door Griekenland veroorzaakt, waardoor het heilige land geleidelijk in de val ging. Sinds de 1e eeuwse Romeinse regering is er geen nieuw gebouw meer gekomen. In 392 a.c., de uitvaardiging van een verbod op het religieuze geloof door de Romeinse keizer, Ordossi I., markeerde het einde van de aanbidding van Apollo. De verblijven van het heilige land werden in het begin van de a.c. bewoond door een dorp en in de vijftiende eeuw herontdekt. De operatie van de Tempel heeft veel veranderd in de geschiedenis. Volgens een van de meest autoritair getuigen was Prutak, een priester van de Tempel, maar één vrouwelijke profete in zijn tempel van de tijd (de 1e eeuw BC) en werd ze maandelijks gevraagd; En in een vroegere periode van ceremonie, die zich begon te veranderen, waren drie priesters nodig om een lange groep verzoeken te behandelen. In een ander goddelijk tempel van Apollo, was de goddelijke tempel alleen door denken naar de geest van de profeten overgedragen, waardoor hij/zij vrijer kon spelen. In het christendomstijdperk zou de gouden mond als een vrouw die door de duivel is gekoppeld, worden beschouwd, die van de laag onder de drie voeten in het lichaam van de profeten van de vrouw wordt gedronken. Elk jaar, toen Apollo vertrok, was er geen goden, wat leidde tot een aantal gelovigen die altijd wachtten op heropening van de goden. Dus de priesters van de goden hebben het recht om de prioriteit te bepalen voor de ceremonie (Προμαντεία / promanteia). De deelnemers geven eerst een goed cadeau aan God en brengt vervolgens door de priester wat koud water op een berg, en als het niet zo is, wordt de strijd geacht een onbeleefde berg te zijn, zal de ceremonie niet plaatsvinden; En als de goddeloze wordt aanvaard, zal de bergen worden geboden en hij kan in de tempel van God komen om vragen te stellen aan de profeten, natuurlijk, is deze vraag afhankelijk van de wil van God.